Hoogbegaafd en ADHD, de combinatie

Wat was er eerder: De kip of het ei?
Hoogbegaafd, ADHD of allebei?
Een paradoxale combinatie of juist niet los van elkaar te zien? Een kip of het ei verhaal?

Door die combinatie van ADHD en hoogbegaafdheid zal de iemand minder gauw opvallen in bijvoorbeeld het onderwijs. De hoogbegaafdheid zorgt ervoor dat de ADHD niet zo opvalt. Je bent dan prima in staat sociaal gewenst gedrag te vertonen en je zal waarschijnlijk ook "gewoon" gemiddeld presteren. ADHD kenmerken vallen het minder op als je hoogbegaafd bent.

Gevolg van heel impulsief zijn is dat mensen niet te hoge verwachtingen van je hebben omdat impulsief gedrag vaak als minder intelligent wordt gezien.

Als ADHD- er heb je moeite een bepaalde gedachte vast te houden en dat is erg onhandig als betreffende gedachte net een briljante is. Het is frustrerend te weten dat je net op weg was naar een hele goede conclusie waarna je werd afgeleid en het hele idee als een zeepbel uit elkaar gespat is. Regelmatig bedenk je iets slims, maar dan ben je het vergeten voordat je het op kan schrijven. Een vraag de je jezelf kan stellen is: Heeft het zin hoogbegaafd te zijn als je briljante gedachtes niet vast kan houden?

Er zijn ook mensen die stellen dat de diagnose ADHD onjuist is in het geval van hoogbegaafde mensen omdat een aantal kenmerken ook het gevolg kunnen zijn van een hoog IQ. Bijvoorbeeld: gauw verveeld zijn, in hoog tempo praten, niet stil kunnen zitten, van de hak op de tak praten en heel actief zijn. In het geval van mezelf bleek tijdens de IQ test dat ik weliswaar hoog scoorde, maar op de onderdelen waar een goed concentratievermogen voor nodig is scoorde ik beduidend lager. Dit was voor de psycholoog die mij testte weer een bewijs voor de diagnose ADHD die ik een aantal jaar daarvoor had gekregen.

Bij een hoog IQ blijkt vaak dat mensen niet alleen hooggevoelig zijn op het intellectuele vlak maar ook op het zintuiglijk vlak (ADHD) en emotioneel/ spiritueel (hoogsensitief).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen