Hoogbegaafd en regulier onderwijs

Hoogbegaafde hoeft niet bang
te zijn voor gewoon onderwijs
Hieronder wil ik toelichten wat de voordelen zijn van het volgen van gewoon onderwijs als je hoogbegaafd bent.

Want: Wat nou als je een school zou zien als een grote speeltuin waar je kennis kan opdoen van sociale processen, waar je mensenkennis kan opdoen en waar je kan leren samenwerken? Waar je tijdens dit leerproces ook nog vakken krijgt voorgeschoteld als geschiedenis, aardrijkskunde, wat talen en wiskunde? Je zou tijdens de ongeveer 30 uur per week dat je les krijgt uitgebreid studie kunnen maken van "de mens" in zijn natuurlijke omgeving. Ook zou je tijdens die uren wat sociale experimenten kunnen uitvoeren op het gebied van samenwerken en vrienden maken. Je zou je eigen gedrag kunnen analyseren en de reactie van anderen daarop en je sociale vaardigheden kunnen verfijnen.Van medeleerlingen en leraren kan je leren hoe je om moet gaan met teleurstellingen, onbegrip, stugheid en inflexibiliteit. En van diezelfde mensen kan je leren welke sociale conventies er gelden, hoe je die moet toepassen en hoe het is elkaar te respecteren en te vertrouwen ondanks de persoonlijke verschillen.

Dat alles is mogelijk als je als hoogbegaafde een "gewone" opleiding volgt met "gewone" (lees: "al die verschillende soorten mensen die onze maatschappij rijk is") mensen. Voor het behalen van de resultaten die de leraren en de directie graag zien hoef je geen moeite te doen, afgezien van het feit dat je eventuele fout uitgelegde stof geduldig moet aanhoren en negeren. Zelfs tijdens een college kan het observeren van de medemens/student een uitdagende en interessante bezigheid zijn.

In de tijd die dan naast de uren op school over is zou je kunnen gaan zoeken naar een uitdagende intellectuele bezigheid. Dit zou zelfstudie kunnen zijn op een wetenschappelijk gebied dat je interesseert, via internet is het goed mogelijk gelijkgestemden te vinden die graag een discussie aangaan. In de maatschappij wordt een dergelijke bezigheid vaak "hobby" genoemd, maar bij voldoende inspanning zou de tijd daarin gestoken een specialisatie kunnen worden die in de toekomst als professie gekozen kan worden.

Helaas is het niet realistisch te denken dat wanneer er wel passend onderwijs wordt genoten, de persoon in kwestie ook een bevredigende carrière zal gaan krijgen. Ik denk zelfs dat het tegendeel waar is, als een hoogbegaafde het tijdens de opleiding makkelijk wordt gemaakt en ver van "gewone" mensen wordt gehouden, zal deze persoon als volwassene misschien moeite krijgen met het omgaan met "gewone" mensen. Daarbij komt dat een bevredigende carrière zoals deze door de maatschappij wordt gezien, niet altijd gelukkig makend is. Veel mensen met een carrière waar anderen jaloers op zijn ervaren nog een ontevredenheid en een gevoel van niet compleet zijn. Dit gevoel zit in de mens zelf en niet in wat hij of zij bereikt heeft of wat anderen daar van vinden. Rust, evenwicht en geluk worden niet veroorzaakt door een passende opleiding en carrière maar vinden hun basis in de levenswijsheid en ervaring van de mens zelf en in het vermogen van degene om geluk te ervaren.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen