Vrouwen en meisjes met AD(H)D

"Ze zeggen dat ik ADHD heb,
maar ik voel me niet echt...
Ooooh, kijk! Een konijntje!"
Vrouwen en meisjes met AD(H)D worden vaak niet herkend en worden op late leeftijd, of helemaal niet, gediagnosticeerd. Een vrouw kan haar hele leven voortmodderen met vage klachten, die door de huisarts worden toegeschreven aan zwangerschappen, hormonale buien, depressie of chronische vermoeidheid.

Door hoge intelligentie en creativiteit valt het vaak niet op dat er sprake is van een concentratieprobleem. De AD(H)D symptomen worden gecamoufleerd door gedragspatronen. Dit kost veel emotionele inspanning en het resultaat is chronische lichamelijke en emotionele uitputting. Problemen openbaren zich pas als de vrouw volwassen is en diagnostisering vind vaak veel te laat plaats. Meisjes en vrouwen zijn meer geneigd sociaal wenselijk gedrag te vertonen waardoor opvoeders veel minder gauw een vermoeden van AD(H)D ontwikkelen.

Kenmerken:
  • Hyperactiviteit en impulsiviteit uiten zich niet in agressie en lawaaierig en storend gedrag, zoals bij jongens. Hyperactiviteit en impulsiviteit uiten zich meer in het ongestructureerd taken en activiteiten aangaan, vaak zonder deze af te maken en door van de ene activiteit in de andere te storten. 
  • Het gevoel hebben je leven niet onder controle te hebben of te krijgen. 
  • Het onvermogen orde te scheppen in huishouden en administratie. 
  • Een onafgebroken stroom van gedachten en onrust in het hoofd. 
  • Slaapproblemen. 
  • Schuldgevoel en negatief zelfbeeld vanwege het voortdurend niet voldoen aan de eisen van de maatschappij en van jezelf. 
  • S ’nachts doorwerken in een poging het werk af te krijgen. 
  • Altijd uitgeput en oververmoeid, het gevoel “op het tandvlees” te lopen. 
  • Het vervullen van veel rollen (zoals: partner, huisvrouw, collega en moeder) zorgt voor een overweldigend gevoel van onvermogen. 
  • Moedeloosheid en frustratie wanneer een taak “weer niet” lukt. 
  • Hoge eisen stellen aan zichzelf. 
  • Moeite met taken zonder duidelijk begin en einde. 
  • Sociaal onhandig.
  • Dingen eruit flappen.
  • Onoplettend en verstrooid.
  • Concentratieproblemen: oa niet of laat reageren, stukjes instructie missen en halverwege in een gesprek "vallen".

8 opmerkingen:

  1. Precies zoals Ik me voel.En hoe mijn leven van alle dag er uit ziet

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herken mij hier compleet in, maar vraag mij af of ik niet gewoon chaotisch ben, impulsief , slordig en iemand die veel leuk vind.

    Jammer genoeg weet ik niet meer hoe ik als kind was, want dat heb ik verdrongen. Is de enige manier om een diagnose te kunnen stellen, het gedrag wat je vroeger vertoonde?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vorig jaar ben ik emotioneel volledig ingestort. Had het gevoel dat ik het leven niet onder controle had en kon krijgen, had het gevoel alsof ik niet meer aan alle eisen kon voldoen, sliep slecht, een mega negatief zelfbeeld. Tenminste ik dacht dat ik dit toen pas had. Gelukkig kreeg ik hele goede hulp waardoor duidelijk werd dat dit al mijn hele leven speelde alleen door volledige uitputting nu nog duidelijker in beeld kwam. Voor mijzelf pas in dat proces duidelijk, voor mijn omgeving totaal geen verassing, kreeg ik op mijn 30e de diagnose ADHD. Veel dingen worden dan opeens duidelijk, dingen waardoor je eerder tegen een muur aanliep en alleen maar kon huilen omdat je ze niet snapte, krijgen nu een plekje. Ja ik heb de diagnose veel te laat gekregen wat ik heel moeilijk vind maar ik ben ook blij dat ik nu eindelijk anders naar dingen kan gaan kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voor mij exact hetzelfde, maar een half jaar geleden, blij dat ik weet waar ik kan zoeken naar antwoorden, maar gefrustreerd dat dit niet eerder is gezien.

      Verwijderen
    2. Precies het zelfde meegemaakt een half jaar geleden, en alle stukjes op z'n plaats. Alleen... zoveel boosheid en rouw om wat ik had kunnen doen in het leven als dit eerder gezien was. Ik hoop dat ik dat gauw van me af kan zetten en nog iets van koers kan veranderen...

      Verwijderen
  4. ik heb sinds december 2012 de diagnose gekregen en ook bij psyq een training gevolgd en ik ben blij dat ik weet wat er "mis" is, tegelijkertijd boos, waarom ik? Ik kan er wel beter mee leven maar het blijft moeilijk, vooral omdat andere "niet ad(h)d mensen" je niet begrijpen. Logisch ergens want hoe kan iemand die dat niet heeft nu begrijpen wat het is? En dan heb ik add, een beetje het ondergeschoven kindje denk ik soms wat iedereen kent adhd maar add niet. Je kan toch (hyper)focussen? Je bent helemaal niet impulsief, een nachtbraker maar dat hebben toch wel meer mensen. Gelukkig weten mijn naaste het wel, maar dan nog voelt het voor mij als falen. Medicijnen werken wel, maar dan de concerta want de ritalin, tja.. dat ga ik dus echt niet onthouden na 4 uur elke keer 1 innemen (hal-lo add weet je nog...) maar dan mag je 40 euries dokken per maand, tegenwoordig is er ook een goedkopere versie van 30 euries maar dan nog... tis best een hap geld. Ik heb 3 kids waarvan de oudste ook diagnose add heeft en middelste diagnose adhd gecombineerde type. Tis vrij pittig allemaal soms. Of ik hoogbegaafd ben? Dat denk ik dan weer niet, ik ben niet op mijn achterhoofd gevallen, dat dan ook weer niet. Ik kon op school vroeger "stampen" maar had niet zo zin om te leren dus ging ik van vwo brugklas naar havo2 en toen naar mavo3 waar ik op mijn sloffen in mavo4 mijn diploma heb gehaald. Toen 2 jaar mbo spw gevolgd waar ik zodra ik geen sturing kreeg alles liet versloffen en dus van school ben gegaa en ben gaan werken. Heb denk ik in die 18 jaar ruim 20 banen gehad en ik weet nog steeds niet wat ik later wil worden als ik oud ben haha ;-) (o jee... dat komt wel dichterbij nu). Ik ben blij dat ik dit allemaal weet en mijn kinderen een hele andere toekomst tegemoet gaan waarin wij op tijd kunnen ingrijpen en ze kunnen steunen als ze niet begrijpen waarom ze niet zoals de rest van de kinderen zijn. Ik wilde eigenlijk niet mijn hele levensverhaal neerschrijven want het ging over hoogbegaafdheid.

    Paulien, toen mijn diagnose gesteld werd moest ik iemand meenemen die mij als kind kende maar er werd ook gekeken hoe ik als volwassene ben, maar inderdaad wel door psycholoog. Ik ben via mijn huisarts doorverwezen naar psyq. Ik vond het heel fijn om bevestiging te krijgen en veel dingen vallen ineens op hun plaats.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dit is hoe ik functioneer. Uitgelegd in 1pagina. Gelukkig heb ik zelf mijn diagnose vorige week aangevraagd en volgende week vrijdag hoor ik de uitslag.
    Dit zou zo veel verklaren voor mij!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb ook ADD en kan mezelf hierin herkenen. Ik ben 12 jaar en ben blij dat ik een verklaring heb zodat ik op school hulp krijg. Bij mij school maken ze van de verklaring een soortje bordje zonder dat bordje zou je die hulp niet kunnen verwachten.

    BeantwoordenVerwijderen