Angst en Dwang

Als je hoogbegaafd bent, of ADHD hebt, ben je ook gevoeliger voor het ontwikkelen van een dwang- of angststoornis.

Hieronder een artikel dat ik vanuit het engels heb vertaald en wat ik zelf erg handig en duidelijk vind.

Onder elk punt heb ik met ">" een samenvatting en interpretatie gegeven, voor de duidelijkheid.

Leven met iemand met een dwangstoornis of OCD : Richtlijnen voor familieleden
(Leren leven met OCD)

Deze lijst met richtlijnen is ontwikkeld om de band tussen mensen met OCD en hun familieleden te versterken en om het begrip en de samenwerking binnen de gezinnen te bevorderen. Deze richtlijnen zijn bedoeld als hulpmiddel voor familieleden. Het is aan te raden dit in samenwerking met een therapeut te doen die ervaring heeft met mensen met OCD.

(1) Herkennen Signalen

Het is belangrijk dat familieleden leren om de "waarschuwingssignalen" van OCD herkennen. Soms hebben mensen met OCD gedachten die je niet meteen herkent als onderdeel van de OCD. Het is belangrijk om opvallende gedragsveranderingen niet als "dat is gewoon hun persoonlijkheid " af te doen. Vergeet niet dat deze veranderingen geleidelijk kunnen verlopen, die in het algemeen anders zijn dan hoe de persoon zich in het verleden heeft gedragen.

Signalen op je op moet letten zijn onder andere:
  • Lange periodes tijd die de persoon alleen doorbrengt en die niet te verklaren zijn (in de badkamer, aankleden, huiswerk, en dergelijke).
  • Dingen opnieuw en opnieuw doen, herhalen (repetitief gedrag).
  • Constant twijfelen aan zelf-oordeel en eigen inzicht; overmatige behoefte aan geruststelling en bevestiging.
  • Eenvoudige taken duren langer dan gebruikelijk.
  • Aanhoudende traagheid.
  • Verhoogde aandacht voor kleine dingen en details.
  • Ernstige en extreme emotionele reacties op kleine dingen en voorvallen.
  • Onvermogen om goed te slapen.
  • Tot laat wakker blijven om dingen gedaan te krijgen.
  • Opvallende verandering in eetgewoonten.
  • Dagelijks leven wordt een strijd.
  • Vermijden.
  • Verhoogde prikkelbaarheid en besluiteloosheid.
Mensen met OCD geven aan dat hun symptomen erger worden als ze meer bekritiseerd of beschuldigd worden, deze emoties veroorzaken meer angst. Het is belangrijk dat je dit leert zien als een kenmerk van OCD en niet als een persoonlijkheidskenmerk. Op deze manier kan je de persoon met OCD helpen om de symptomen van OCD te bestrijden in plaats van van hem of haar te vervreemden.

(2) Wijzig Verwachtingen

Mensen met OCD geven aan dat verandering van welke aard dan ook, zelfs positieve verandering, kan worden ervaren als stressvol. Het is vaak in deze tijden dat OCD symptomen oplaaien. Je kunt helpen de stress te verminderen door het aanpassen van je verwachtingen in deze tijden van verandering. Een familieconflict is alleen brandstof voor het vuur en bevordert symptoom escalatie ("Hou daar mee op, doe normaal!"). In plaats daarvan kan een erkenning als: "Geen wonder dat je symptomen erger worden - kijk naar de veranderingen die je meemaakt" ondersteunen en bemoedigen. Denk eraan dat de impact van de verandering ook zal ook veranderen; dat wil zeggen, de persoon met OCD heeft veel ups en downs overleefd en tegenslagen zijn nooit permanent. Je moet je verwachtingen aanpassen, maar dat wil niet zeggen dat je niets kan verwachten!

> Reageer niet geïrriteerd maar ondersteun en bemoedig door veranderingen die verergerde symptomen veroorzaken te erkennen en benoemen.

(3) Vergeet niet dat iedereen leert in een andere tempo.

Er is een grote variatie in de ernst van symptomen van OCD bij verschillende mensen. Kijk naar de voortgang per persoon, rekening houdend met zijn mogelijkheden en niveau, en vergelijk niet met anderen. Moedig de persoon aan om zichzelf te ontwikkelen naar het hoogst haalbare voor hem. Als de druk om "normaal" te functioneren zwaarder is dan wat degene aankan, dan creëert dat meer stress wat weer die leidt tot meer symptomen. Net zoals er een groot verschil is tussen personen mbt de ernst van de symptomen van OCD, is er ook een groot verschil in hoe snel iemand reageert op een behandeling. Wees geduldig. Langzame, geleidelijke verbetering kan op het einde terugval te voorkomen.

> Heb geduld, ook al gaat vooruitgang langzaam.

(4) Vermijd Dag-tot-dag Vergelijkingen

Je familielid zou kunnen zeggen dat hij of zij het gevoel heeft dat ze "terug bij af zijn " tijdens tijden dat de symptomen erger zijn. Of je zou de fout kunnen maken van het vergelijken van de voortgang van (of het ontbreken daarvan) met de manier waarop hij of zij functioneerde voordat OCD zich ontwikkelde. Het is belangrijk om te kijken naar de totale veranderingen sinds de behandeling begon . Dag - tot-dag vergelijkingen zijn misleidend omdat ze niet het grotere plaatje vertegenwoordigen. Als je een uitglijder ziet, kan een vriendelijke herinnering van " morgen weer een dag om te proberen " een vernietigend gevoel van "mislukking" geven, en een gevoel van "onvolmaakt", of "fout" wat kan resulteren in een verergering van de symptomen! Je kunt het verschil maken door te herinneren aan hoeveel vooruitgang is geboekt sinds de slechtste tijd en sinds het begin van de behandeling. Stimuleer het gebruik van vragenlijsten om een ​​objectieve maatstaf voor vooruitgang hebben en waar je beiden op terug kan kijken ( bijvoorbeeld de Yale Brown Obsessive Compulsive Scale ) . Zelfs een 1-10 schaal kan nuttig zijn. Vraag: "Hoe zou je jezelf beoordelen toen de OCD het ergste was? Wanneer was dat? Hoe is het vandaag ? Laten we hier weer eens over nadenken over een week."

> Vergelijk vooruitgang vooral over grotere periodes en herinner je af en toe hoe het was in het begin, toen het heel erg was, dit kan je helpen het proces in perspectief te zien.

(5) Herkennen "Kleine" Verbeteringen

Mensen met OCD klagen vaak dat familieleden niet begrijpen wat er nodig is om iets te bereiken, zoals het stoppen van een douche na vijf minuten of de behoefte te weerstaan om nog een keer geruststelling te vragen. Hoewel deze winsten misschien onbeduidend lijken voor familieleden, is het een zeer grote stap voor uw familielid. Erkenning van deze ogenschijnlijk kleine prestaties is een krachtige tool die hen aanmoedigt om te blijven proberen. Dit laat hen weten dat hun harde werk om beter te worden wordt herkend en kan een krachtige motivator zijn.

> Erken dat ook kleine stapjes veel moeite kunnen kosten.

(6) Creëer een steunende omgeving

Hoe meer je persoonlijke kritiek kunt vermijden, hoe beter. Vergeet niet dat de OCD op ieders zenuwen werkt. Probeer zoveel over mogelijk over OCD te leren. Uw familielid heeft uw aanmoediging en uw acceptatie nodig, maar acceptatie en steun betekent niet dat je het dwangmatig gedrag moet negeren. Doe je best om niet deel te nemen aan de dwanghandelingen en rituelen. Leg uit dat de dwanghandelingen symptomen zijn van OCD en dat het belangrijk is dat u niet helpt bij de uitvoering ervan, omdat je wilt helpen de OCD te weerstaan. Vecht samen tegen de OCD en niet tegen elkaar!

> Accepteer de ander maar niet zijn OCD, dat wil zeggen, steun de ander maar leg uit dat jij niet gedwongen wil worden en dat je het goede voorbeeld wil geven. Doe daarom niet mee met rituelen en dwanghandelingen.

(7) Stel grenzen, en wees gevoelig voor sfeer (zie # 14)

Met het doel om samen te werken om dwanghandelingen te verminderen, is het goed dat familieleden duidelijke afspraken maken:

1) Voorafgaande afspraken over het (niet) deelnemen aan dwanghandelingen en rituelen. zie (#6)
2) Hoeveel tijd wordt besteed aan het bespreken van OCD
3) Hoeveel geruststelling wordt gegeven (zo weinig mogelijk) zie (#13)
4) Hoeveel de dwanghandelingen inbreuk mogen maken op het leven van anderen.

Mensen met OCD geven vaak aan dat de sfeer bepaalt in welke mate zij obsessies ontwijken en dwanghandelingen weerstaan. Ook hebben familieleden gemerkt dat zij weten wanneer iemand met OCD "een slechte dag" heeft. Dat zijn de momenten waarop het nodig kan zijn dat de familie afstand houdt, tenzij er een kans is op een levensbedreigende of gewelddadige situatie. Op "goede dagen" moeten mensen met OCD worden aangemoedigd om dwanghandelingen zoveel mogelijk te weerstaan.  Grenzen stellen werkt het beste wanneer deze verwachtingen van tevoren worden besproken en niet in het midden van een conflict. Het is belangrijk dat de familie de OCD zo weinig mogelijk faciliteert of tegemoet komt.

> Wees duidelijk en begrens de mate waarop de OCD alles in het gezin bepaald, spreek je wensen daarover uit en probeer tot afspraken te komen.

(8) Medicatie

Gebruik alleen voorgeschreven medicatie. Lees de bijsluiter. Alle medicijnen hebben bijwerkingen die in ernst variëren. Vraag uw familielid mee te gaan naar de afspraak met de arts. Zo kunt u vragen stellen, informatie krijgen over de bijwerkingen en eventuele gedragsveranderingen melden die zijn opgevallen.

(9) Houd Communicatie Helder en eenvoudig

Vermijd lange uitleg. Dit is vaak makkelijker gezegd dan gedaan, omdat de meeste mensen met OCD voortdurend vragen om geruststelling: "Heb ik het echt schoon goed genoeg" "Weet je zeker dat ik de deur op slot heb gedaan". Je hebt waarschijnlijk ontdekt dat hoe meer je probeert om te bewijzen dat degene zich geen zorgen hoeft te maken, hoe meer hij je weerlegd. Zelfs de meest geavanceerde verklaring zal niet werken. Er is altijd dat sluipende "Wat als?" Erken dat de OCD wordt veroorzaakt door twijfel en angst, en zie het vragen om geruststelling als een poging om totale zekerheid te krijgen over iets die niet gegeven kan worden. Dit is de essentie van OCD en het doel is om onzekerheid in het leven te accepteren. Vermijd langdurig beweegredenen en debatteren.

> Ga niet in discussie over de logica van de angsten en probeer niet met rede de OCD te verminderen. Degene die de angst ervaart moet leren de angst te voelen en te laten zijn. Het is een goede oefening niet meteen door middel van een dwanghandeling, ritueel of vragen om geruststelling de angst te laten verdwijnen. Door de angst gewoon even te voelen en tijd te laten verlopen terwijl de angst er is, kan degene met OCD leren dat het prima is om angst te voelen en dat die angst -ook zonder toe te geven aan dwang- kan verminderen.

(10) Tijd voor jezelf is belangrijk

Familieleden hebben vaak de natuurlijke neiging en het gevoel dat ze degene met OCD moeten beschermen door de hele tijd bij hem of haar te blijven. Dit kan destructief zijn omdat familieleden hun prive-tijd nodig hebben, net als mensen met OCD. Geef ze de boodschap dat zij alleen kunnen worden gelaten en dat ze voor zichzelf kunnen zorgen. Ook kan OCD niet ieders leven bepalen, je hebt andere verantwoordelijkheden naast " kinderopvang." Je hebt eigen tijd nodig en je verdient tijd om je eigen belangen na te jagen! Dit houdt niet alleen in dat je je verzet tegen de OCD, het is ook een goed voorbeeld voor de persoon met de OCD dat er meer in het leven dan angst.

> Neem tijd voor jezelf

(11) Het is uitgegroeid tot Alles is OCD !

Of het nu gaat over het vragen en geven van bevestiging en geruststelling of over het praten over de wanhoop en angst dat de ziekte veroorzaakt, elk gesprek lijkt over OCD te gaan of erdoor veroorzaakt te worden. Gezinnen vechten voor het bereiken en voeren van gesprekken die "symptoom vrij" zijn, een ervaring die bevrijdend voelt wanneer dat doel is bereikt. Het is vaak moeilijk voor familieleden om te stoppen met gesprekken te voeren over de angst, omdat het een gewoonte is geworden en zo'n centrale deel van hun leven. Het is oké niet te vragen: "Hoe is je OCD vandaag?" Grenzen stellen aan het praten over OCD is een belangrijk onderdeel van de totstandbrenging van een meer normale routine. Die grenzen zijn ook een verklaring aan de OCD  dat de familie leden de OCD niet toestaan het huishouden te voeren en hun leven te bepalen.

> Stel grenzen aan hoeveel invloed de OCD op het gezinsleven mag hebben en maak hier afspraken over.

(12) Houd uw gezinsroutine "Normaal"

Vaak vragen gezinnen hoe ze de effecten van maanden of jaren van meegaan in OCD symptomen ongedaan kunnen maken. Bijvoorbeeld, om "de vrede te bewaren" heeft een man zijn vrouw met besmetting angst toegestaan de kinderen te verbieden vrienden mee naar huis te nemen. Een eerste reactie om conflicten te vermijden is te verwachten, echter obsessies en compulsies moeten worden begrensd. Het is belangrijk dat kinderen hun vrienden thuis kunnen ontvangen of dat familieleden een wastafel kunnen gebruiken, mogen zitten op een stoel, etc. Door middel van onderhandeling en grenzen stellen, kan gezinsleven en routine worden bewaard. Vergeet niet, het is in het belang van het individu om de blootstelling aan hun angsten te tolereren en herinnerd te worden aan de behoeften van anderen. Als ze hun normale functioneren herwinnen, neemt hun wens om meer te kunnen doen toe.

> Stel grenzen aan hoeveel invloed de OCD op het gezinsleven mag hebben en maak hier afspraken over.

(13) Wees bewust van Familie Accommodatie Gedrag (zie #14)

Ten eerste moet er een overeenkomst komen tussen alle partijen dat het in ieders belang is voor familieleden om niet deel te nemen aan rituelen (Familie Accommodatie Gedrag). Deze poging om uw familielid te helpen met het verminderen van dwangmatig gedrag, kan gemakkelijk worden opgevat als gemeen of afwijzend terwijl je probeert om behulpzaam te zijn. Het is van belang ervoor te zorgen dat degene met OCD ook begrijpt dat dit in zijn belang is. Het lijkt misschien vanzelfsprekend dat familieleden en personen met OCD ijveren voor het gemeenschappelijke doel van de symptomen verminderen, maar de manieren waarop mensen dit doen varieert. Het bijwonen van een familie educatieve steungroep voor OCD of het zien van een gezinstherapeut met expertise in OCD vergemakkelijkt vaak de familiecommunicatie.

> Gezinsleden moet niet deelnemen aan rituelen, dwanghandelingen of antwoord geven op vragen om geruststelling. Als ze dat wel doen krijgt de OCD de kans zich uit te breiden en steeds meer terrein te winnen en het leven te bepalen.

(14) Overweeg het gebruik van een Family Contract

De belangrijkste doelstelling van een familiecontract is om familieleden en personen met OCD samen te laten werken aan realistische plannen voor het beheersen van de OCD symptomen. Het creëren van doelen als een team vermindert conflict, behoudt het huishouden, en biedt een platform voor families om te beginnen met "terug te nemen" van de controle over het huishouden. Door het verbeteren van de communicatie en het ontwikkelen van een beter begrip van elkaars perspectief, is het makkelijker voor het individu om zijn familieleden te laten helpen om OCD symptomen te verminderen. Het is essentieel dat alle doelen duidelijk omschreven zijn, begrepen en overeengekomen door gezinsleden. Maak alle afspraken altijd samen met degene die OCD heeft, degene erbuiten laten zal vaak averechts werken. Sommige families zijn zelf in staat om een contract te ontwikkelen, het kan ook zijn dat je professionele begeleiding en instructie nodig hebt. Zorg ervoor dat je professionele hulp zoekt als je denkt dat dat nodig is.

> Maak een familiecontract waarin alle afspraken zijn opgenomen. Het is belangrijk dat ALLE huisgenoten dit ondertekenen en erachter staan, niet in het minst degene met OCD zelf.
> Zoek professionele hulp als je denkt dat dat nodig is.

Barbara Livingston Van Noppen , PhD is een Associate Professor in de Psychiatrie en Human Behavior en assistent voorzitter van Onderwijs , Keck School of Medicine , University of Southern California . Dr Van Noppen biedt CBT toezicht en didactische opleiding tot psychiatrische bewoners in het USC Keck School of Medicine programma. Michele Tortora Pato , MD is de Della Martin leerstoel Psychiatrie en Associate Dean voor Academische Scholarship aan de Keck School of Medicine - USC .

Bron: http://www.ocfoundation.org/EO_FamilyGuidelines.aspx

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen